Przyrzeczenie.

200. Po homilii wybrani na diakonów stają przed biskupem i odpowiadają na następujące jego pytania:

Drodzy synowie, zanim przystąpicie do święceń diakonatu, musicie wobec ludu wyrazić wolę przyjęcia tego posługiwania. Dlatego pytam każdego z was:

Czy chcesz przez nałożenie moich rąk i dar Ducha Świętego zostać wyświęcony na służbę Kościołowi?

Wybrani odpowiadają razem:
Chcę.

Biskup:
Czy chcesz pełnić posługę diakona w duchu pokornej miłości, aby pomagać prezbiterom i przyczyniać się do rozwoju chrześcijańskiego ludu?

Wybrani:
Chcę.

Biskup:
Czy chcesz, w myśl słów Apostoła, przechowywać tajemnicę wiary w czystym sumieniu oraz tę wiarę głosić słowem i czynem zgodnie z Ewangelią i tradycją Kościoła?

Wybrani:
Chcę.

Następne pytanie trzeba zadać także zakonnikom po ślubach wieczystych.

Biskup:
Czy na znak wewnętrznego oddania Chrystusowi Panu przyrzekasz zawsze zachowywać celibat ze względu na królestwo niebieskie, służąc Bogu i ludziom?

Wybrani:
Przyrzekam. 

Biskup:
Czy chcesz zachowywać i pogłębiać ducha modlitwy, właściwego twojemu sposobowi życia, i w tym duchu wiernie sprawować Liturgię Godzin w intencji Kościoła i całego świata?

Wybrani:
Chcę.

Biskup:
Czy chcesz nieustannie kształtować swoje postępowanie na wzór Chrystusa, którego Ciało i Krew będziesz brać w dłonie przy ołtarzu? 

Wybrani:
Chcę, z Bożą pomocą. 

201. Następnie każdy z wybranych na diakonów podchodzi do biskupa, klęka przed nim i swoje złożone ręce wkłada w ręce biskupa.

Jeśli biskup jest ordynariuszem wybranego, pyta go:
Czy mnie i moim następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

Wybrany: Przyrzekam.

Jeśli biskup nie jest jego ordynariuszem, pyta:
Czy swojemu ordynariuszowi przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

Wybrany: Przyrzekam.

Jeśli wybrany jest zakonnikiem, biskup pyta go:
Czy biskupowi diecezjalnemu i swojemu prawnie ustanowionemu przełożonemu przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

Wybrany: Przyrzekam.

Biskup zawsze dodaje:
Niech Bóg, który rozpoczął w tobie dobre dzieło, sam go dokona.