OBRZĘD ŚWIĘCEŃ DIAKONATU
Przedruk tekstu z polskiego wydania Pontifikału Rzymskiego.
Obrzędy święceń biskupa, prezbiterów i diakonów,
Księgarnia św. Jacka, Katowice 1999, s. 71 -117.

Obrzędy wstępne i Liturgia słowa

 

193. Po odpowiednim przygotowaniu wszystkiego odbywa się, jak zwykle, procesja przez kościół do ołtarza. Kandydaci do święceń idą przed diakonem niosącym księgę Ewangelii, używaną we Mszy świętej i w czasie święceń. Następnie idą inni diakoni, jeśli są, prezbiterzy koncelebrujący, potem biskup, zaś nieco w tyle za nim dwaj asystujący mu diakoni. Po przyjściu do ołtarza i wykonaniu należnego ukłonu wszyscy zajmują wyznaczone dla nich miejsca.

W tym czasie wykonuje się antyfonę na wejście z jej psalmem lub inny odpowiedni śpiew.

194. Obrzędy wstępne i Liturgia słowa odbywają się jak zwykle, aż do Ewangelii włącznie.

195. Po odczytaniu Ewangelii diakon kładzie z powrotem księgę Ewangelii na ołtarzu, gdzie pozostaje ona aż do wręczenia wyświęconym.

 

ŚWIĘCENIA 

196. Następnie po Ewangelii rozpoczynają się święcenia diakonów. Jeśli trzeba, biskup zajmuje przygotowane dla niego miejsce, otrzymuje mitrę, i odbywa się przedstawienie kandydatów.

 

Przedstawienie i wybór 

197. Diakon albo kapłan wzywa kandydatów do święceń mówiąc:
Niech przystąpią mający przyjąć święcenia diakonatu. 

Każdy z nich, wezwany z imienia i nazwiska, odpowiada:
Jestem,
podchodzi do biskupa i składa mu ukłon.

198. Gdy wszyscy kandydaci ustawią się przed biskupem, upoważniony przez biskupa prezbiter mówi:
Czcigodny Ojcze, święta Matka, Kościół, prosi, abyś tych naszych braci wyświęcił na diakonów. 

Biskup pyta go:
Czy wiesz, że są tego godni?

Prezbiter odpowiada:
Po zbadaniu opinii wiernych i po zasięgnięciu rady osób odpowiedzialnych za ich przygotowanie zaświadczam, że uznano ich za godnych święceń. 

Biskup:
Z pomocą Pana Boga i naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, wybieramy tych naszych braci do stanu diakonatu.

Wszyscy odpowiadają:
Bogu niech będą dzięki.